วันเสาร์ที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2554

ดูงานโรงเรียนขนาดเล็ก ลำพูน















คณะกรรมการขับเคลื่อนและพัฒนาคุณภาพการศึกษาโรงเรียนขนาดเล็ก สพป.แม่ฮ่องสอน เขต 2 นำโดย นายสมบูรณ์ สันชุมภู รอง ผอ.สพป.มส. 2 นำคณะศึกษาดูงาน สพป.ลำพูน เขต 1 โรงเรียนขนาดเล็ก ประกอบด้วย โรงเรียนบ้านทาป่าเปา โรงเรียนบ้านดอยคำ ระหว่างวันที่ 17-19 สิงหาคม 2554 ได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ ดังนี้



โรงเรียนบ้านทาป่าเปา

เจอ นวัตกรรม "บวร" ซึ่งเป็นการผสานความร่วมมือในการจัดการศึกษาร่วมกันของ บ้าน องค์กรศาสนา และชุมชนผ่านกิจกรรมเด่นๆ ของโรงเรียน เช่น โครงการสืบสานฯ กิจกรรมอนุรักษ์ป่า สถาบันการเงิน ส่งเสริมศิลปะวัฒนธรรมพื้นบ้านต่างๆ รวมทั้งการจัดการเรียนการสอนแบบคละชั้น
















โรงเรียนบ้านดอยคำ แม่ทา ลำพูน


ได้พบ จุดเด่น การบริหารจัดการของโรงเรียนมีความเป็นองค์รวม ทุกกิจกรรมลงสู่นักเรียน ผู้บริหารเป็นผู้นำทางนวัตกรรมการศึกษา ผ่านนวัตกรรมหรือกิจกรรมต่างๆ เช่น การใช้สนามกอล์ฟเป็นตัวเดินเรื่อง เพื่อนำชุมชนและองค์กรภายนอกเข้าร่วมจัดการศึกษา การใช้ เทคโนโลยีในการจัดการเรียนการสอน ห้องเรียนมอนเตสฯ การปรับสภาพแวดล้อมให้เอื้อต่อการเรียนการสอน














































สภาพสนามกอล์ฟภายในโรงเรียนที่ใช้ให้นักเรียนได้เรียนรู้ และเป็นกุศโลบายอันแยบยลในการระดมทุนมนุษย์เข้าร่วมจัดการศึกษา คนที่กำลังตัดหญ้า คือประธานกรรมการฯของโรงเรียน


















เสร็จภารกิจแล้ว คณะ พาไปกราบพระธาตุหริภุญชัย อิ่มบุญกันถ้วนหน้าครับ....





วัดพระธาตุหริภุญชัย วรมหาวิหารเมืองลำพูน


























































วันศุกร์ที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2554

สิ่งเล็กๆที่เรียกว่า ชีวิต













































































ทางเก็บกอดความงดงาม
























.....ทางสายเก่า....ที่มีเรื่องราวใหม่ๆ
.....มีความสุข ....มีความงดงามสองข้างอย่างมิขาดสิ้น
......คราเหนื่อยอยากจอดก็จอดเอาดื้อๆ ไม่ต้องเป็นกังวลว่าใครจะแจกใบสั่ง
......ล้าก็ปิดเครื่อง หลับข้างทางเป็นประจำ จวบจนร่างกายสู้ไหวจึงเดินทางต่อ
......มันจึงเป็นมากกว่าทางไปมา แต่อาจสร้างค่าการสัญจรสู่ความสุขสงบภายใน
อันสูงยิ่งของใครสักคนก็เป็นได้

......แม้วันเวลาจะผ่านเลยมาหลายปี
.....แม้มิตรสหายผู้ร่วมรอนแรมสัญจร จะพานพบและหนีจาก
แต่เส้นทางก็ยังเกี่ยวเก็บความงดงาม คุณค่าต่างๆ ไว้อย่างครบถ้วนทุกซอกตรอกมุม ยังคงรายละเอียดของอดีตและปัจจุบันไว้อย่างรอบด้าน
...เส้นทางสายนี้ จึงเป็นมากกว่า การมีไว้สำหรับการไปและมาของใครใคร
..เส้นทางสายนี้ จึงมีค่ามากกว่า รองรับ การบรรทุก ขน แบก สัมภาระต่างๆ ของนักเดินทาง
...เพราะมันเป็นเส้นทางสายสัญจรของมโนธรรมสู่ห้วงสำนึก เป็นเส้นทางการจาริก สู่ความสุขสงบภายใน และเป็นเส้นทางที่จะนำเราดำดิ่ง เข้าสู่ภวังค์ส่วนลึกภายใน อย่างสุดซึ้ง....
....ขอบคุณธรรมชาติ ขอบคุณเส้นทางสายเก่าสายนี้...ที่ทำให้ข้ามีความรู้สึกดีๆ เช่นนี้ตลอดมา
วันเวลาอาจผ่านผัน ผู้สัญจรอาจผ่านไกล แต่สำหรับข้าแล้ว ....มิเคยคิดที่จะผ่านเลย หากแต่จะกอดเก็บความงดงาม ความทรงจำ และคุณค่าของเส้นทางสายนี้ไว้ข้างในเสมอ
       ..........................................
                คารวะด้วยใจจริง
ทางสายเก่า แม่โถ ห้วยผึ้งใหม่ แม่นาจางเหนือ
                 พิณ คืนเพ็ญ