มันเกิดจาก จิตที่คิดปรุงแต่งผ่านมุมเล็กๆ มุมหนึ่งของคน คนนั้น
บางทีอาศัยเหตุและผล เป็นทุนรอน
บางทีอาศัยอารมณ์ ความรู้สึกล้วนๆ เป็นวัตถุดิบ
บางทีก็ผสานกันอย่างกลมกล่อม
บางทีก็ผสมอย่างใด อย่างหนึ่ง มากน้อยปนกันไป
มันจึงเป็นการยาก
ยากที่เราจะเข้าใจรากเหง้าความคิดที่แท้จริง จากข้อเขียนเหล่านั้นได้
มันจึงหยาบและกระด้างเกินไป ที่จะใส่ความรู้สึก เหตุและผลของตัวเรา สำทับลงไปในงานเขียนนั้น
สิ่งที่ทำได้ คงเป็นเพียงการอนุมาน ความเข้าใจอย่างหลวมๆ
อนุมานความเข้าใจ จึงเป็นได้เพียงข้อสรุปบางส่วน
ข้อสรุปบางส่วน จึงเป็นเพียงส่วนหนึ่งของทั้งหมด
ข้อสรุปทั้งหมด ก็ยังอาจเป็นเพียงส่วนหนึ่งของความจริง
ความจริงจากรากเหง้าความคิด
ความจริงจากเจตจำนงของคน คนนั้น
กระนั้นแล้ว...อย่าได้สรุปอะไรจากงานเขียน หรือพฤติกรรมบางสิ่งที่ได้เห็น
เหลือมุมเล็กๆ ไว้สำหรับความจริงจากรากเหง้าของเขาบ้าง
ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็เพื่อเปิดพื้นที่ มุมมองใหม่ๆ ในตัวเราให้เพิ่มมากขึ้น
อย่างน้อยก็จะได้มีทุนรอนเขียนขีดเชิงสร้างสรรค์ต่อไป
พิณ คืนเพ็ญ
แม่ลิด
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น