ข้าพเจ้าเสาะแสวงหาสถานที่อาศัย
ขุนเขาเทียนไท้เป็นที่เหมาะสม
เสียงลิงค่างวิเวกร้อง เมื่อสายหมอกเย็นปกคลุม
ประตูฟางหญ้าเปลี่ยนเป็นสีเดียวกับหินผา
ข้าพเจ้าเก็บใบไม้มามุงหลังคากระท่อมในป่าสน
ขุดแอ่งน้ำและลำธารเล็กๆ ณ ที่มีตาน้ำ
บัดนี้ข้าพเจ้าคุ้นเคยกับวิถีชีวิตที่สันโดษ
เก็บเฟินกิน ชีวิตก็สามารถผ่านพ้นวันเวลาที่หลงเหลือ.
คัดจากหนังสือ : ขุนเขายะเยือก
ผู้ถอดความ : พจนา จันทรสันติ
สำนักพิมพ์ : เทียนวรรณกรรม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น