ข้าพเจ้าอยู่อย่างเกียจคร้านมาชั่วชีวิต
เกลียดชังแบบแผน ชื่นชอบในสิ่งง่ายๆ
ผู้อื่นอาจศึกษาเรื่องการแสวงหาผลประโยชน์
แต่ข้าพเจ้าเพียงมีคัมภีร์อยู่ม้วนหนึ่ง
ไม่สนใจที่จะมัดไว้หรือใส่กล่อง
ไม่เดือดร้อนที่จะต้องเอาติดตัวไปหนไหน
เหมือนหมอที่รู้จักตัวยารักษาโรค
เพียงหยิบฉวยสิ่งที่มีอยู่ มาช่วยเหลือโลก
เพียงเมื่อดวงจิตเป็นอิสระ จากความกังวล
แสงแห่งปัญญา จึงจะฉานฉายไปทุกซอกมุมของชีวิต.
( ขุนเขายะเยือก บท ๗๕ )
ขุนเขายะเยือก นักพรต ฮั่นชาน รจนา พจนา จัทรสันติ ถอดความ)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น