โรงแรมในโรงเรียน

 

*ที่ผ่านมา....
การศึกษา สอนคน ให้ หางาน แต่ไม่ได้สอน ให้รู้จัก สร้างงาน
สอนให้เป็นนายคน แต่ไม่ได้สอน ให้รู้จัก เป็น นายตน
สอนให้มุ่งทำงาน เพื่อความสำเร็จ แต่ไม่ได้สอน ให้สร้างสุขสำเร็จ จากงานที่ทำ
สอนให้คน เข้าสู่้ภาคเอกชนมุ่งค่าจ้างสูง ๆ รวมภาครัฐบางราย ที่รายได้ดี ๆ และมีเกียรติ 
แต่ไม่ได้สอน และสร้างคน ให้มี เกียรติ จากการเป็น ภาคบริการ หรือ ภาคผลิตที่ดี
ทั้งที่รายได้ แทบไม่ต่างกัน แถมมิติอื่นนั้น นับวันทวีความสำคัญและต้องการขึ้นเรื่อยๆ 
ที่ผ่านมา เราไม่ปฏิเสธว่า การศึกษาสอน ให้มองผู้อื่น สนใจผู้อื่้น ผ่านมิติ ภายนอก 
แต่ไม่ได้สอน ให้รู้จักมองตน สนใจตน เข้าถึง มิติ ภายใน แห่งตนสักเท่าใด.....
  
คิดว่า......
ถึงเวลาแล้ว ที่ต้องปลดกระดานดำในห้องลง และใช้ลานกว้างแห่งดอยไพร 
สอน วิชาชีวิต ที่ยิ่งใหญ่ให้กับพวกเขา ผ่าน งาน ต่างๆ ที่หลากหลาย 
โดยจำลอง ภาคบริการ ต่างๆ ในโรงแรม อาทิ กุ๊ก แม่บ้าน ร้านค้่า กาแฟ บอยรูม ซักรีด นวด หนังสือ นำเที่ยว บัญชี รีเซฟชั่น งานศิลปะ นิทรรศการ และร้านขายของที่ระลึก ฯลฯ มาตั้งในโรงเรียน เพื่อสอน ให้ทุกคน ได้เรียนรู้ ทักษะอาชีพและการทำงาน ผ่าน งาน ใน ภาคบริการและผลิต ดังกล่าว

ทำแล้ว...
เด็กๆ ได้เรียนรู้ งาน ที่หลากหลาย ทำงานเป็น สร้างงานได้ มีมิติ สุขสำเร็จ จากงานที่ทำ 
เน้นการใส่ใจ เพื่อนมนุษย์ เพื่อหลุดเข้าถึง ภายใน แห่งตน ทุกคนเห็นคุณค่าของงานและเกิดโลกทัศน์องค์รวม...
      "ทุกหน้าที่ในโรงแรมมีความสำคัญ และความสำเร็จของโรงแรมนั้น จักขาดคนสำคัญในแต่ละหน้าที่ นั้นๆ ไม่ได้" 
ผมอยากให้โรงแรมเป็น เวที สำหรับแลกเปลี่ยนทางจิตวิญญาณ  ผ่านงานที่เด็กๆ ทำ 
โรงแรมแห่งนั้น ก็จะค่อยๆ บ่มเพาะเมล็ดพันธุ์ที่ดี ที่พร้อมจะเติบโต เบ่งบานและงดงาม ทุกหย่อมหญ้าในสังคมต่อไป

นี่คือจุดยืนที่ผมจะทำ ในโรงเรียน ... มันจึงเป็นที่มาของโครงการ โรงแรมในโรงเรียนบ้่านแม่ลิด

ขณะนี้...
เราได้ดำเนินการไปหลายอย่างแล้ว เช่น ก่อสร้างโรงแรม (จำลองเป็นโรงแรม) ได้สอนเด็กๆ ผ่านงานต่างๆ เช่น นวด ถักใย ทอผ้า บริกร ฯลฯ สำหรับรองรับกิจการของโรงแรมต่อไป

ภาพทิวทัศน์บริเวณรอบๆ โรงเรียนบ้านแม่ลิด

คณะผู้มาเยือนจากทั่วสารทิศ

กิจกรรมเดินป่า

กลุ่มบริกร ดูแลแขกผู้มาเยือนทั้งด้านอาหาร ที่พัก ฯลฯ ด้วยจิตไมตรี

ไกด์นำเที่ยวป่าดอยปุย

ครับนี่คือความฝันที่กำลังถักทอ  ความฝันที่จำลองโมเดลโรงแรมมาไว้ในโรงเรียน เพื่อให้เกิดการเรียนรู้ ถ้าทุกคนคิดว่า งานทุกอย่างที่ทำ ล้วนมีเป้าหมายอยู่ที่ความสุขและสำเร็จ ความสุขสำเร็จ ที่ตั้งอยู่้บนความเป็นหนึ่งเดียวกันของสรรพสิ่ง....ผมคิดว่า โรงแรม ได้ทำหน้าที่ของมันแล้ว และโรงเรียน ได้ทำให้ทุกคนเข้าถึง ภายในแห่งตนแล้ว เช่นกัน
  
  พิณ คืนเพ็ญ
คืนหนาวปลายกุมภา
    ดอยแม่ลิด 


*ป.ล.
  เหตุที่เขียนขีดและนำมาโพสต์ในที่นี่..ก็เพื่อจะเป็นช่องทางหนึ่ง ในการอธิบายจุดยืนและวิถีคิดของผมให้คนอื่นๆ ได้รับรู้ หากมีมวลมิตรที่สงสัยก็จะได้เข้าใจในความหมาย ตลอดจนเพื่อเป็นประเด็นแลกเปลี่ยน เรียนรู้ พัฒนาและ สนับสนุนด้านต่างๆ เพื่อความสมดุลต่อกัน ต่อไป